نستعلیق؛ زبانی برای تجربه و جست‌وجو

آشنایی من با خوشنویسی پیش از آن‌که به کلاس و آموزش رسمی برسم، در خانواده آغاز شد. پدر و برادرم خوشنویسی می‌کردند و خواهرم نیز به‌صورت حرفه‌ای در زمینه نقاشی و طراحی فعالیت داشت. حضور خط و هنر در فضای خانواده از کودکی توجه مرا به شکل حروف، تصویر و زیبایی نوشتن جلب کرد. با ورود به مدرسه و آشنایی جدی‌تر با نوشتن، این علاقه برایم روشن‌تر شد. در کلاس اول ابتدایی نیز نخستین تجربه‌های خط تحریری را با راهنمایی خانم نسرین دشتی و حمایت مادرم، که معلم همان پایه من بود، داشتم؛ حمایتی که نقش مهمی در ادامه این علاقه داشت. از سال ۱۳۹۲ آموزش رسمی خوشنویسی را در انجمن خوشنویسان ایران آغاز کردم و در ادامه، خط نستعلیق را نزد استاد علی‌اصغر سلمانی، استاد علی گنجی و در دوره‌های خصوصی نزد استاد حسین غلامی و استاد مهدی فلاح دنبال کردم. سال‌های نخست بیشتر به شناخت ساختار و قواعد نستعلیق کلاسیک اختصاص داشت. بعدها علاقه‌ام به نقاشی، رنگ و ترکیب‌بندی، مسیر مرا به سوی نقاشی‌خط و تجربه‌های آزادتر بصری گسترش داد. هم‌زمان، کنجکاوی درباره تاریخ و فرهنگ ایران باعث شد پژوهش و نوشتن نیز به بخشی جدی از مسیرم تبدیل شود؛ از تاریخ خط نستعلیق و شیوه‌های آموزش گرفته تا مواد، تکنیک‌ها و موضوعاتی که کمتر درباره آن‌ها نوشته شده است.