ماه من شو
«ماه من شو» بر مصرعی از حافظ شکل گرفته است؛ ترکیبی با فضای تیره و هلالی روشن که در میان ردهای ظریف و پراکنده خط، حضوری آرام و معلق پیدا میکند.
گزیدهای از مجموعه
گزیدهای از نقاشیها و آثار اصیل خوشنویسی.
«ماه من شو» بر مصرعی از حافظ شکل گرفته است؛ ترکیبی با فضای تیره و هلالی روشن که در میان ردهای ظریف و پراکنده خط، حضوری آرام و معلق پیدا میکند.
«افسانه مجنون» بر شعری از سعدی شکل گرفته است؛ ترکیبی از خوشنویسی سرخ و هالههای روشن که روایت لیلی و مجنون را از مسیر رنگ و فرم بازتاب میدهد.
«لبخند» پرترهای است که با تکرار نام «قاسم» شکل گرفته؛ واژهها در تراکمهای متفاوت کنار هم نشستهاند تا خطوط چهره و حالت لبخند را بسازند.
«شفق» ترکیبی خوشنویسانه بر عبارت «عشق آمدنی بود نه آموختنی» از مولاناست؛ فرمی با کشیدههای طلایی که بر زمینهای سبز و تیره امتداد یافته و حضور خط را به محور اصلی تصویر تبدیل میکند.
«عاشق» از جستوجوی مفهوم عشق در چرخه و تکرار تجربه انسانی شکل گرفته است؛ فرمی پیچان و پیوسته که واژه را از خوانش مستقیم به ساختاری بصری تبدیل میکند.
«پاییز» با الهام از برگهای ریخته بر خیابانهای ولیعصر تهران شکل گرفته است؛ ترکیبی از خطهای سیاه و لایههای قهوهای که تراکم و پراکندگی فرمها، حالوهوای سطحی پوشیده از برگ را تداعی میکند.
«فاطمه» با فاصله گرفتن از ساختار آشنای نستعلیق و با الهام از شمعی در حال سوختن شکل گرفته است؛ نام حضرت زهرا در این اثر به فرمی کشیده و سیال با خطوط سیاه و سایههای صورتی تبدیل شده است.
«ولادیمیر» ترکیبی افقی با فرمهای درشت و پیوسته خط است که در طیفی از سبز، آبی و فیروزهای بر زمینهای گرم شکل گرفته و ریتمی ممتد در سراسر اثر ایجاد میکند.
«انگور» از تکرار واژه «عشق» و الهام از سرخی و ساختار خوشههای انگور شکل گرفته است؛ جایی که کلمه، از خوانایی صرف فاصله میگیرد و به واحدی برای ساخت فرم تبدیل میشود.
«یا بیمشک» از نخستین تجربههای نقاشیخط علی باقری در فضای آیینی است؛ اثری با لایههای آبی و سبز که با یاد عباس بن علی و واقعه علقمه در روز عاشورا شکل گرفته است.
«بیخبر» ترکیبی خوشنویسانه بر بیتی از مولاناست که با کشیدههای بلند و حرکت پیوسته حروف، فضای شعر را در ساختاری باز و روان گسترش میدهد.
«گوشه ابرو» ترکیبی خوشنویسانه بر شعری از حافظ است که با همنشینی متراکم حروف و کشیدهها، شعر را به فرمی پیوسته و پرتحرک در صفحه تبدیل میکند.
«چرخ فلک» ترکیبی خوشنویسانه بر رباعی خیام است که با تراکم و همنشینی حروف، ساختاری پرتحرک و درهمتنیده در صفحه شکل میدهد.
«نسیمِ شمال» ترکیبی خوشنویسانه بر ابیاتی از حافظ شیرازی است که با پراکندگی سنجیده سطرها و فضای باز میان نوشتهها، ساختاری آرام و گسترده در صفحه شکل میدهد.
«ربنا» ترکیبی خوشنویسانه بر آیه دهم سوره کهف است؛ دعایی برای رحمت و هدایت که با برجستهشدن واژه «ربنا» در رنگ سرخ، نقطه کانونی اثر را شکل میدهد.
«زوج البتول» بر متنی از سخنان حضرت علی بن ابیطالب شکل گرفته است؛ متنی که جایگاه حضرت فاطمه زهرا را با زبانی سرشار از احترام و تکریم بیان میکند. حضور برجسته عبارت اصلی در مرکز اثر، محور بصری ترکیب را میسازد.
«طایر دولت» ترکیبی خوشنویسانه بر بیتی از حافظ شیرازی است که با کشیدههای بلند، حروف درشت و حرکت عمودی فرمها در صفحه شکل گرفته است.
«کوثر» ترکیبی بر آیات سوره کوثر است که از فضای بصری سیاهمشق بهره میگیرد، اما خوانایی متن را حفظ میکند. حروف درشت و همپوشان، مرکز ترکیب را میسازند و آیات در امتداد پایین صفحه ادامه مییابند.