در این چلیپا، شعر محمد سهرابی محور اصلی ترکیب است. سطرها با فاصلهای باز در صفحه حرکت میکنند و کشیدهها، تغییر جهتها و فضای خالی میان آنها اجازه میدهد هر بخش از شعر حضور مستقل خود را حفظ کند.
تکرار «باشد باشد» در متن، علاوه بر معنا، در ریتم بصری اثر نیز حضوری محسوس پیدا کرده و میان سطرهای پراکنده نوعی پیوستگی ایجاد میکند.
متن / شعر اثر:
«گفتی که غمت مدام باشد باشد
جز وصل تو هم حرام باشد باشد
خواهم به تو رخ به رخ سلامی بدهم
گر مرگ در آن سلام باشد باشد»
گفتوگو درباره اثر
۰