در این اثر، بخشی از شعر سعدی را انتخاب کردم که برای من با مفهوم حضور و تأکید بر «جان» ارتباطی عمیق دارد. تلاش کردم حرکت قلم، تنها شکلدهنده واژهها نباشد، بلکه حالتی از مکث، تأمل و جستوجوی درونی را در فضای اثر ایجاد کند.
فرم گسترده و روان حروف در کنار بخشهای تزیینی، میان حرکت و سکون تعادل ایجاد میکند. برای من، نوشتن این اثر تجربهای از نزدیک شدن به معنای شعر از مسیر فرم بود؛ جایی که هر حرکت قلم میتواند بخشی از حس و ریتم پنهان کلمات را آشکار کند.
گفتوگو درباره اثر
۰