پس از چند سال تمرین و رفع اشکال نزد استادان مختلف، خواستم آنچه در طول این مسیر به من گفته شده بود یکبار دیگر پیش چشمم جمع شود. نکتهها و اصلاحهایی را که هرکدام زمانی بخشی از یک درس یا تمرین بودند، در یک صفحه بزرگ دوباره اجرا کردم؛ نه برای تکرار گذشته، بلکه برای دیدن مسیری که طی شده بود.
تراکم حروف و رفتوآمد مداوم قلم در این اثر برای من یادآور خودِ فرآیند آموختن است؛ مسیری انباشته از تکرار، اصلاح، بازگشت و دوبارهنوشتن. صفحه در نهایت به نوعی حافظه تصویری از سالهای تمرین تبدیل شد؛ جایی که درسها دیگر جدا از یکدیگر نیستند و در یک کلیت واحد به هم پیوند خوردهاند.
گفتوگو درباره اثر
۰