شنیدن این ابیات مولانا با لحن محسن چاوشی باعث شد آنها را به خط درآورم. عبارت «راست بگو نهان مکن» با صراحت و آهنگ خاص خود، نقطه آغاز این تجربه بود.
تکرار چندباره چلیپا در امتداد افقی اثر، شعر را از یک ترکیب منفرد فراتر میبرد و نوعی توالی بصری میسازد؛ گویی همان کلام در بخشهای مختلف صفحه دوباره شنیده میشود.
متن / شعر اثر:
«دوش چه خوردهای دلا؟ راست بگو نهان مکن
چون خمشان بیگناه، روی بر آسمان مکن»
گفتوگو درباره اثر
۰