در این اثر، مصرع حافظ با رویکردی آزاد و با تمرکز بر کیفیت بصری حروف اجرا شده است. زمینه تیره در کنار خطوط روشن، رابطهای میان تیرگی و روشنایی ایجاد میکند و فضای اثر را بر پایه تضاد میان این دو شکل میدهد.
حرکت کشیدههای سفید بر سطح تیره، بیش از آنکه صرفاً حامل متن باشد، به عنصری برای ساخت ریتم و ترکیب تبدیل شده است؛ جایی که فرم حروف، حالوهوای مصرع را در صفحه دنبال میکند.
متن اثر:
«پایان شب سیه سپید است»
گفتوگو درباره اثر
۰