Bu eserde harflerin ve uzatılmış çizgilerin sürekli iç içe geçmesi, sıkışık ve çok katmanlı bir yapı oluşturur. Kalem darbelerindeki ton farkları, harf ölçeklerindeki değişim ve formların birbirinin üzerinden geçmesi, bakışı sayfanın tamamı boyunca hareket ettirir.
“İç İçe”nin alanı, yoğunluk ile boşluk, düzen ile görsel karmaşa arasındaki ilişki üzerine kuruludur. Bu kompozisyonda hattın hareketi ve harflerin varlığı, eserin temel unsurunu oluşturur.
Tartışma
0