Bu eser, düzen, harflerin kuruluşu ve birbirlerine komşu olduklarında ortaya çıkan niteliğe odaklanılarak oluşturulmuştur. Kırmızı harfler, yoğunlukları ve uzanımlarıyla sıkışık ama akıcı bir yapı kurar; Zahra Pouya’nın tezhibi ise hattın çevresindeki çerçeveleme ve ince ayrıntılarla onun sayfadaki varlığını tamamlar.
Eserin metni / şiiri
“Yüzünün aydınlığı karşısında ayın bir parlaklığı yoktur
Senin yanında gülün, bitkinin tazeliğinden bir payı yoktur
Canımın menzili senin kaşının köşesidir
Padişahın bile bundan daha hoş bir köşesi yoktur”
Tartışma
0