“Kevser”de harflerin yoğunluğu ve bir aradalığı siyahmeşk atmosferine yaklaşır; ancak metin biçimsel karmaşıklık içinde kaybolmaz. Ana harflerle daha küçük satırlar arasındaki ölçek farkı iki görsel düzey oluşturur: önce genel form ile karşılaşma, ardından ayetlerin okunması.
Kompozisyonun sıkılığı ile okunabilirliğin korunması arasındaki bu denge, eserin ana yapısını oluşturur.
“Rahmân ve Rahîm olan Allah’ın adıyla. Şüphesiz biz sana Kevser’i verdik. (1) O hâlde Rabbin için namaz kıl ve kurban kes. (2) Şüphesiz sana kin tutan, soyu kesik olanın kendisidir. (3)”
Tartışma
0