Bu eserde “عشق” kelimesi arka planda küçük ve yoğun biçimde tekrar edilerek sayfa üzerinde ayı andıran bir yapı oluşturur. Bu yoğun zemin içinde şiirin geniş ve kırmızı hat formu, yüzey üzerinde ayırt edici bir unsur olarak hareket eder.
“عشق” ifadesinin kırmızı rengi ve aynı kelimenin sayısız tekrarı, anlam ile biçim arasında bir ilişki kurar; burada bir kelime hem okunur hem de eserin görsel yapısının parçasına dönüşür.
“Ey ayım, sana olan aşkımdan gönlüm kan içinde; bana bir bak.”
Tartışma
0