Bu eserde Hâfız’ın mısrası, harflerin görsel niteliğine odaklanan özgür bir yaklaşımla yazılmıştır. Koyu zemin ile açık çizgiler, karanlık ve aydınlık arasında bir ilişki kurar ve eserin atmosferini bu karşıtlık üzerinden şekillendirir.
Koyu yüzey üzerindeki beyaz uzatmalar, yalnızca metni taşıyan bir unsur olmanın ötesine geçerek ritim ve kompozisyon kuran bir öğeye dönüşür. Harf biçimleri, mısranın duygusunu sayfa üzerinde sürdürür.
Eserdeki Metin:
“Siyah gecenin sonu beyazdır.”
Tartışma
0