Beni bu metni yazmaya yönelten şey, Ali bin Ebu Talib’in Hazreti Fatıma Zehra’dan söz etme biçimiydi; bu anlatım, eşin konumunu yüce ve saygılı sıfatlar bütünüyle tanımlar. Metnin benim için önemli olan yönü buydu ve eserin oluşumuna temel hazırladı.
Kompozisyonda “Ben el-Betûl’ün eşiyim” ifadesi büyük ölçekte merkeze yerleştirilmiş, onun çevresindeki daha ince yazılar ise metni başka bir katmanda sürdürmüştür. Siyah harflerle sarı ve aydınlık ebrimsi zemin arasındaki karşıtlık da merkezi ifadenin varlığını vurgular.
“Ben el-Betûl’ün eşiyim; o, âlemlerin kadınlarının efendisi Fatıma’dır; takva sahibi, pak, temiz, erdemli ve hidayet üzere olandır. O, Allah’ın sevgilisinin sevgilisi, onun kızlarının en hayırlısı, onun nesli ve Allah Resûlü’nün reyhanıdır.”
Tartışma
0